names-media.com

Karla *

A Murdered Nightmare – of – Het Keukentafeltje van de Achtertuinse Weg

een film over een waar gebeurd verhaal – zo dicht mogelijk aan de waarheid

 


TOP

Informatie over de film

De Storyline in het kort

De karakters – de hoofdrol – de figuranten

The “making of” van Het Keukentafeltje van de Achtertuinse Weg

Disclaimer

 

Informatie over de film:

De film was ooit bedoeld om het formaat van een tv-film te hebben – 90 minuten dus.

Bij het screenen van het voorhanden materiaal werd al snel duidelijk dat dit nooit te halen was. Toen hebben wij maar de lengte van een bioscoop-film aangehouden – nee, ook 150 tot 180 minuten was niet mogelijk zonder het belangrijkste weg te laten...

Vandaar dat de film nu in delen wordt uitgezonden – geplannd zijn de volgende delen:

  1. het Huis aan de Achtertuinse Weg

  2. Politieagent op een Driewieler/ de Engel

  3. de Marokkanse Fietsenmaker

  4. de Tante en de Negen Katten

  5. het Meisje uit Italië

  6. The Game – Would you die for me?

  7. Met Boog en Pistool

  8. de Rechtszitting/ de Uitspraak

  9. Gesloten Dossiers en Plaatjes uit Zuidamerica

 

Het is bedoeld dat deze delen eerst één voor één als stream verschijnen op een platform zoals bv. “www.periscope.tv”, ieder week één deel. De uitzending wordt de hele week door herhaald, elke dag op een ander tijdstip. De tijden van de uitzendingen worden aangegeven, tevens de uitzendingen van de volgende delen. Nadat een week lang bv. deel 1 is uitgezonden, wordt dit deel geüpload naar www.youtube.com, op de kanaal van Ephigenia Vlidd. Aan het einde van alle uitzendingen is dus de hele story op youtube.com terug te vinden.

Tevens zijn studio-gesprekken geplannd met toeschouwers die live zullen worden uitgezonden, liefst meteen naar de uitzending van de enkele delen. De toeschouwers worden thuis “opgehaald” via GreenScreen en verschijnen op deze manier ook in het studio, aldus het plan.

 

De Storyline in het kort\

In een doodgewoon huis in een doodgewoone wijk in een Nederlandse stad worden drie lijken gevonden. Niet meer helemaal zo doodgewoon – alle drie zijn in het hoofd geschoten, ze zijn allen geraakt op zogn. “total lethal points”, absoluut dodelijke punten dus. Behalve de drie kogels in de hoofden van de slachtoffers vindt Forensisch Onderzoek géén kogels meer – dus: drie schoten – drie doden! Dat doet vermoeden dat het hier gaat om een snijper. Maar – de slachtoffers zijn een werkloze moeder in de 40 en haar zoontje van 17. Wie betaald hiervoor een huurmordenaar?


     

Hoewel... het derde slachtoffer is een politieagent met hoge rang. Maar die heeft met de familie helemaal niets te maken... Hoe past hij in het beeld?

De rechercheurs Fonssie en Jeroen nemen de spoor op – die gaat alle kanten op, maar leidt tot geen resultaat. Ze krijgen onverwacht “versterking” en hebben nu ineens met engelen te maken. Daar wil Fonssie helemaal niets van weten. Maar in de omtrekken lijkt er meer waarheid in dat bizarre engelen-verhaal te zitten dan gedacht – en de zaak neemt een onverwachte wending.

In Italië wordt een meisje gevonden dat tenminste de familie kent – en blijkbaar meer weet als ze toegeeft.

Ietwat later wordt een verdachte voorgeleidt aan de rechter – die heeft een vrij ongewoonlijke zicht op de dingen en doet uitspraak.

Daarmee is zo een moordzaak eigenlijk opgelost, het vonnis is gesproken, de dossiers zijn gesloten.

Maar – pas hier begint het verhaal eigenlijk.

Misschien herinner je het – het ligt nog geen 10 jaar terug, daar was ooit een flits van een sensatie te lezen in de kranten, te zien in het avondjournaal op tv. Een flits – van precies één dag. Erna las en zag en hoorde je helemaal niets meer van deze zaak. Er werd stilzwijgen voorgeschreven – van helemaal “boven” in de politiek. De Nederlandse pers werd van een op het ander moment “uitgeschakeld” – omdat de politie erbij was betrokken... Maar – op welke manier eigenlijk?

Een heel onbeduidend mannetje las graag boeken, zijn voorkeur ging uit naar persoonlijke lotten, zoals de zaak omtrent Marc Dutroux uit Charleroi of het tragisch verhaal van Natascha Kampusch uit Oostenrijk. Toevallig had hij op die ene dag de kranten gelezen, het avondjournaal gezien. En dan niets meer gezien – gelezen – gehoord. En dat vond ie vreemd – en ging er achteraan. Niet als een detective – alleen hier en daar een beetje, vroeg hier, beldde daar, bladerde en las iets, maakte kopieën – en had naar bijna 10 jaar 3 gigabyte aan materiaal bij elkaar verzameld van een strafzaak, die helemaal niet bestond.

En hij maakte niet deel uit van de Nederlandse pers, die stilzwijgen kreeg voorgeschreven...

 


 

De karakters – de hoofdrol – de figuranten

Ja, karakters duiken er een hoop op, in deze zaak. Idereen, die iets ermee te maken had, staat voor een ogenblikje in het licht van de schijnwerpers. Als zijnde figuranten – meer niet.

De rechercheurs Fonssie en Jeroen zijn er wat langer te zien – en net als je hun in de hoofdrollen ziet, zijn ze verdwenen. Zij zijn de rode draad tussen de karakters omdat zij de zaak op moeten lossen. Maar het draadje scheurt op gegeven moment.

De hoofdrol bij deze zaak heeft eigenlijk – de dader zelf, de mordenaar. Want pas nadat een blunder naar de ander werd gemaakt wordt eindelijk een beetje duidelijk wie de verdachte zou kunnen zijn. Wél verdacht – maar de mordenaar? En toch heeft deze karakter de hoofdrol – ook zie je hem in de hele film amper – hoewel – deze karakter zie je vaker verschijnen als je denkt, maar dat blijkt pas later. Eigenlijk is het keukentafeltje de hoofdrol...

 


 

The “making of” van Het Keukentafeltje van de Achtertuinse Weg

Bijna 3 gigabyte aan materiaal stonden ter beschikking om er een film van te maken. Gerechtsdossiers, politie-verhoren, plaatjes, films. En wat krijg je te zien? Een mixed-media motion-picture, een film die meestal uit 3D grafieken bestaat, het een of ander stukje film dat duidelijk herkenbaar niet origineel is, veel VoiceOver's, ook niet de echte recordings van politie of rechtbank.

Nee, en niet eens de stad is echt. “Namen en plaatsen zijn veranderd” heet het in de intro van deze film. En dat kan en mag ook niet anders. Zeker niet als je over deze zaak helemaal niet mag berichten. Maar je doet het toch. 

Je zou een speelfilm kunnen maken. Acteurs met bekende namen, daar kijken de mensen na... Maar je zult net niet kijken naar bekende gezichten, die dan ook weer niet díe zijn, die met die zaak te maken hebben/hadden.

Het gaat puur om de zaak op zich. En daarvan zal je niet worden afgeleid.

En de “bekende acteurs”-versie heeft ook een prijskaartje. Moeilijk om een investor te vinden, voor een zaak over die je niet mag berichten – en die sowieso helemaal niet bestaat...





Disclaimer





Studio-gesprekken





GreenScreen